Blog

Zelfreiniging

Leiderschap bij politici is soms ver te zoeken…

frankvanmassenhove

Oh Lord, down in the CongressThey’re passing all kinds of bills

From down Capitol Hill

Money’s too tight to mention

Money’s too tight (to mention), – The Valentine Brothers, single, 1982.

De te verkrampte reactie van de judobond op het grensoverschrijdend gedrag in die sport lijdt aan hetzelfde euvel als de werkgroep politieke vernieuwing in de Kamer’, schreef filosoof Ignaas Devisch eergisteren in zijn column in de krant De Standaard.

En alsof er nog geen kop genoeg aan die nagel zat, vond Kamervoorzitter Siegfried Bracke het deze week nodig de werkgroep politieke vernieuwing, die er nota bene is gekomen na zijn zelf georganiseerde Gentse defenestratie, vakkundig de nek om te draaien door te stellen dat het toch niet verkeerd kan zijn als de politicus met de best betaalde job in België hier en daar nog wat kan schnabbelen.

Zijn partijgenoot, Brecht Vermeulen, voorzitter van de werkgroep, stond…

View original post 704 woorden meer

Ze maken ons kapot meneer: pleidooi voor beter leiderschap op de werkvloer

Vreemder dan fictie

Recensie van: Ze maken ons kapot meneer: mensgericht leidinggeven bespaart miljarden, Geert Degrande, Joan De Winne & Rebekka Rogiest, uitgave in eigen beheer, 2016.

Review: favorite (1)favorite (1)favorite (1)favorite (2)favorite (2)

ze-maken-ons-kapot-meneerIn 2015 moest de Belgische overheid 6,4 miljard euro ophoesten om alle langdurig afwezigen op het werk te betalen. Opvallend: in dat jaar lag die factuur voor het eerst hoger dan die voor de werkloosheidsuitkeringen (5,7 miljard euro).

Volgens zakenman Roland Duchâtelet komt dat omdat mensen de ziekenkas verkiezen boven werkloosheidssteun. Eind vorige maand verkondigde hij nog dat de meeste burn-outs fake zijn.

Dat die mening uitgerekend van een leidinggevende komt, is veelzeggend. Volgens journalist Geert Degrande, psychotherapeute Rebekka Rogiest en bedrijfscoach Joan De Winne zijn het immers net de leidinggevenden die in het burn-outdebat nog te vaak de dans ontspringen.

In Ze maken ons kapot meneer wijzen de auteurs erop dat het debat te veel blijft hangen bij de individuele weerbaarheid van werknemers. Het drietal richt de spot op…

View original post 472 woorden meer

De kwetsbare leider heeft niet afgedaan ! Maar ook empathische leiders moeten grenzen durven trekken

 

Auteurs: Joan De Winne en Geert Degrande

 

Donald Trump legt behoudens onvoorziene omstandigheden op 20 januari de eed af als nieuwe Amerikaanse president. Over zijn onverwachte verkiezingsoverwinning is al veel inkt gevloeid en zo mogelijk nog meer aandacht is uitgegaan naar wat de gevolgen van zijn overwinning kunnen zijn.

Zo vroeg het gezaghebbende magazine New Yorker zich openlijk af of het feit dat Trump zoveel mensen achter zich kreeg niet betekent dat de leiderschapsstijl die de jongste jaren opgang maakte en gebaseerd is op authenticiteit, kwetsbaarheid en empathie, en die duidelijk niet overeenstemt met die van “The Donald”, nu naar de achtergrond zal worden verdrongen. Zitten onze twijfels zo diep dat we echt nood hebben aan alfamannetjes zoals Trump – maar ook Poetin en Erdogan –  die beweren dat zij de enigen zijn die de weg weten? En zal die nood zich straks ook vertalen in verkiezingsoverwinningen van Wilders in Nederland en het alfavrouwtje Le Pen in Frankrijk?

De jongste opiniepeilingen hebben ons geleerd dat het moeilijk is om op die vraag een antwoord te geven. Wat we wel weten is dat volgens ons de kwetsbare en empathische leider zeker niet heeft afgedaan. En wat we ook weten is dat het gevaarlijk is om welles-nietesspelletjes te spelen rond leiderschapsstijlen. De toenemende populariteit van de macholeider is wellicht een antwoord op de grote onzekerheden in de samenleving, maar dat betekent niet dat alle leidinggevenden nu zomaar de stijl van Trump zullen overnemen. Gelukkig maar, al willen we daar meteen ook aan toevoegen dat we ons hoeden voor de zoveelste polariserende tweedeling met aan de ene kant van de ring de “goede empathische en luisterende leider” en aan de andere kant “de slecht egoïstische leider”. Efficiënt leiderschap is immers altijd een goed gedoseerde cocktail van verschillende eigenschappen binnen een bepaalde context.

We kunnen managementpsycholoog Gail Golden1 bijtreden die eveneens in New Yorker verklaart dat macholeiders met extreem veel zelfvertrouwen en weinig luistervaardigheid altijd al hebben bestaan en wellicht ook altijd zullen blijven bestaan. Ze gelooft echter niet dat Trump, die van dat leiderstype de verpersoonlijking is, ook managers en leidinggevenden in de zakenwereld zal inspireren om zijn stijl na te volgen. Volgens haar hebben die leidinggevenden in de zakenwereld de jongste jaren immers afdoende kunnen vaststellen dat het geven van vertrouwen aan medewerkers veel betere resultaten oplevert dan hen afblaffen. Trump is volgens haar een anachronisme. Hij gelooft ook nog te veel in het maken van achterkamertjesdeals.

Golden heeft wellicht een punt als ze zegt dat leidinggevenden uit de zakenwereld te verstandig zijn om zomaar de leiderschapsstijl te willen na-apen die Trump tegen alle verwachtingen succes heeft opgeleverd. Het neemt niet weg dat ook wij bij onze vormingen nog altijd bedrijfsleiders en topmanagers zien, die weliswaar niet zo brutaal uit de hoek komen als de nieuwe Amerikaanse president, maar die anderzijds toch ook wel blijven geloven dat zij als leider de verantwoordelijkheid hebben om hun schip recht te houden en die daarbij weinig inspraak, laat staan tegenspraak dulden.

Hoewel zij dagelijks moeten zien dat leiders zoals een Joost Callens en een Wouter Torfs het heel anders aanpakken en daarom niet alleen met lof worden overladen, maar ook prat kunnen gaan op uitstekende prestaties, houden ze koppig vast aan hun klassieke leidersprivileges. Frank Massenhove, die zelf ook een toonbeeld is van nieuw leiderschap, vindt alvast dat de nieuwe leiders nog te weinig opstaan. “Ik zie zowel bij de overheid als in de privésector te veel managers die zaken opleggen zonder overleg. Echte leiders zorgen ervoor dat de beste beslissing wordt genomen, en die komt zelden van hen zelf. Ik stimuleer als topman van de FOD Sociale zekerheid mijn mensen uit om zelf met de oplossing te komen voor een probleem. Daardoor voeren ze die ook uit met heel hun hart. Zowel politici als tientallen anderen leidinggevenden vinden die aanpak nog altijd veel te tijdrovend. Maar een project dat niet wordt gedragen door de vloer, lukt nooit. En dan verlies je toch nog veel meer tijd.2

Frank Van Massenhove slaat daarbij natuurlijk spijkers met koppen. Hij belichaamt het kwetsbare leiderschap, het leiderschap zonder masker en het leiderschap dat gebaseerd is op luistervaardigheid en empathie dat de jongste jaren zowat overal ter wereld aan een definitieve doorbraak bezig leek, tot de verkiezingsoverwinning van Trump roet in het eten leek te gooien. Maar volgens Gail Golden zal het dus niet zo’n vaart lopen. Zij hamert erop dat het voor efficiënt leiderschap vooral belangrijk is om teams samen te stellen met een zo groot mogelijke diversiteit en met mensen die durven voor hun mening uit te komen.

Tegelijk wijst ze er ook op dat te veel de balans doen overhellen naar de kwetsbare leider ook heel wat gevaren inhoudt. Een heel Witte Huis met allemaal empathische Obama’s zal even weinig bereiken als één met macho Trumps, heet het bij haar. En ook daarin kunnen we haar volledig bijtreden. Efficiënt leiderschap is altijd een kwestie van evenwicht tussen verbondenheid tussen mensen enerzijds en anderzijds grote daadkracht.  Dat is ook wat wij poneren in ons boek “Leidinggeven zonder omwegen”: ook als leiders zich empathisch en kwetsbaar durven opstellen moeten ze hun limieten durven aanduiden, desnoods door met de spierballen te rollen.

Niemand kan ontkennen dat heel wat mensen, die het in deze onzekere tijden ook allemaal niet meer weten, maar al te vraag willen terugvallen op de zelfzekerheid leiders die de weg willen tonen. Janka Stoker, hoogleraar leiderschap aan de universiteit van Groningen, signaleert dat het ook belangrijk is om naar de context te kijken3: in een cultuur zoals de Russische, is volgens haar macholeiderschap veel meer aanvaard dan in België en Nederland, en in tijden dat we bang zijn om onze verworvenheden in rook te zien opgaan zouden we ook sneller geneigd zijn om ons achter alfamannetjes als leider te scharen.

Leidinggevenden doen er in ieder geval goed aan hun eigen stijl te behouden en niet in de valkuil van of-of te trappen. Efficiënt leiderschap blijft altijd een verhaal van een goed evenwicht tussen verbondenheid en daadkracht. Wilt u die combinatie echt tot haar recht zien komen in uw teams, neem dan gerust contact op.

  

Eindnoten
1 http://www.gailgoldenconsulting.com/
2 Interview Frank Van Massenhove in Zine, 3 december 2016: ‘Belgacom-CEO Didier Bellens vermoordde talent’
3 http://www.trouw.nl/tr/nl/39683/nbsp/article/detail/4434673/2016/12/15/Onze-hang-naar-de-sterke-man.dhtml

 

When Heroes Fall

Mooie zomer

Weer eens mooi gezegd door Fran Van Massenhove. Maar bij hem is het niet bij woorden gebleven. Een voorbeeld om te volgen. Niet slaafs maar wel aangepast aan je eigen organisatie. Zolang het maar op dezelfde principes is geschoeid van resultaatgerichtheid met een heel grote betrokkenheid zodat iedereen de kans krijgt zelfleiderschap op te nemen.

frankvanmassenhove

R-8564175-1464121812-9874.jpeg

I’ll lay the basket and blanket out neat

 Even though weathermen say there’ll be sleet

 When you come around  you bring the Summer

You Bring The Summer, The Monkees, Good Times!, 2016

Op één van mijn zaterdagse strooptochten langs de heerlijke voedselneringen van mijn geliefde Gent, stootte ik op een groepje jonge mensen in Kom Op Tegen Kanker-T-shirts die hun spullen met jeugdig enthousiasme, Gentse humor en massa’s charme aan voorbijgangers probeerden te slijten. “Waarom doen jullie dit?”, vroeg ik hen. “Omdat het voor een goeie zaak, hé, mijnheer”, was het wat verbouwereerde antwoord van een blond meisje dat er wat ouder uit zag dan de anderen. “Werk je al?, vroeg ik. “Ja”, zei ze met enige trots, “bij X”. Toen ik haar vroeg of ze ook voor X op zaterdag vrijwillig reclame zou maken op de Korenmarkt, draaide ze spectaculair met de ogen. Je zag haar zo  denken dat…

View original post 1.067 woorden meer

Zeg Maar Goeiendag

frankvanmassenhove

R-1816637-1299956406.jpeg

The antique people are down in the dungeons
Run by machines and afraid of the tax
Their heads in the grave and their hands on their eyes
Hauling their hearts around circular tracks
Pretending forever their masquerade towers
Are not really riddled with widening cracks
And I wave goodbye to iron
And smile hello to the air

Goodbye And Hello, Tim Buckley, Goodbye And Hello, 1967

Op 6 juni ging de actie Zeg Maar Goeiendag van start en dat zal zelfs de meest fervente voetballiefhebber niet ontgaan zijn. Het initiatief ging uit van Fons Van Dijck en die man weet hoe je iets in de markt zet. Toch ruikt de website (htpp://zegmaargoeiendag.be) niet koel commercieel want onder iedere poster en elke sociale-mediasuggestie voel je gemeende onrust voor de gevolgen van de komst van vluchtelingen, jobontwrichtende globaliserende economieën en aanslagen die geografisch en sociologisch steeds dichterbij komen.

“We sluiten ons…

View original post 1.043 woorden meer

Nek

Spijtig genoeg maar al te herkenbaar.

frankvanmassenhove

R-2596361-1337014904-2421.jpeg

R-E-S-P-E-C-T
Find out what it means to me
R-E-S-P-E-C-T

Respect, Aretha Franklin, single, 1967

http://tinyurl.com/z4b8pl6

Elke Wambecq beschreef afgelopen vrijdag in De Tijd het trieste lot van ambtenaren die hun nek uitsteken: http://tinyurl.com/z4b8pl6

De Tijd vroeg me om een reactie voor de krant van zaterdag 22 april. Dat deed ik graag want mijn respect voor de Dino’s is reuzengroot. Dit stuurde ik op:

De sociale media ontploften. Het thema was trending op Twitter. Maar reacties van leidende ambtenaren waren in geen velden te bespeuren. Ik vrees dat je daar de grondreden van het probleem moet zoeken: bij de overheid, maar evengoed bij grotere bedrijven in de privésector, worden de verkeerde mensen aangetrokken voor de topjobs. Iemand die op zijn assessment poneert dat hij zo weinig mogelijk zijn beslissingen wil doordrukken maar de tijd zal nemen om te luisteren naar iedereen die met stukjes voor een betere oplossing komt aandragen, maakt…

View original post 144 woorden meer

De vage grens tussen de valkuil en de springplank

Never give up!

sarajane85

Vandaag verscheen het opiniestuk van Elke Wambacq in de Tijd. Even later werd het ook opgepikt door Het Laatste Nieuws en de Standaard. Het verhaal van de 10 kleine negertjes,… een verhaal over overheidsstrijders, een strijd naar een efficiënter beleid en bestuur, een strijd naar een innovatieve overheid en nieuwe overheid… en strijd naar er staan ten dienste van de burger, het verhaal van de dinobusters, het verhaal van Club35, ons verhaal, mijn verhaal….

Elke heeft precies omschreven hoe we het hebben meegemaakt. En hoewel je het van dichtbij hebt beleefd komen de woorden, zwart op wit, plots hard aan. Elke’s verhaal lezen bracht heel wat stil, misschien wel diep weggestoken, verdriet naar boven. Verdriet… en ontgoocheling. Ontgoocheling omdat je mooie dromen hebt moeten loslaten.

Vooral de passage  “De ene ambtenaar wordt plots bij het huisvuil gezet en in de structuur overbodig gemaakt. De andere krijgt een…

View original post 645 woorden meer

De Drama Queen (of King) in elke verandering

Dinobusters

Waarom iedereen zegt dat verandering moet, maar niemand het echt doet (of toch niet graag)

Iedereen heeft wel een mening over wat allemaal gebeurt in andere organisaties. Wanneer we met dinobusters in organisaties aan de slag gaan, is onze eerste opdracht steevast: de spiegel voorhouden.

Iedereen ziet immers heel gemakkelijk wat fout loopt in andere afdelingen, teams of zelfs organisaties. Durven benoemen wat in de eigen boîte misgaat, is andere koek… In deze blog gaan we dieper in op waarom veranderen vanop een afstand gezien altijd makkelijk is, tot we het zelf moeten doen.

Er viel deze week dan ook heel wat te beleven op de commentaren-sites van de verschillende kranten. Iemand zei me zelfs dat je ze kan gebruiken om je taal bij te schaven en dt-fouten te spotten 😉 – maar ik zocht er vooral naar situaties die ik zelf wou veranderd zien

Nu…de verhalen waar onze dinobuster-tenen van gaan…

View original post 1.532 woorden meer

Zowat helft posts op Linkedin gaat over burn-out

zemakenonskapotmeneer

 

Gastpost door Geert Degrande
Twitter: @gdegr

We lezen tegenwoordig heel veel over positieve werkcultuur, fruitmanden en pingpongtafels die bij veel bedrijven voor een relaxte Silicon Valley startupsfeer lijken te zorgen. Toch neemt het absenteïsme schrikbarend toe en lezen we in zowat de helft van de posts op LinkedIn over stress en burn-out. Helpt dan niets om dit fenomeen in te dijken? Wij denken van wel !

Op een tafel in Diksmuide ligt sinds deze week het eerste exemplaar van “Ze maken ons kapot, meneer”, het boekje waaraan ik samen heb gewerkt met Joan De Winne en Rebekka Rogiest. De titel van ons boekje is een zinnetje dat iedereen met dank aan Raymond Van het Groenewoud met de monsterhit “Meisjes” associeert. Maar bij ons gaat het niet over meisjes. Wel over de ziektes van deze tijd: absenteïsme, presenteïsme, stress, bore-out en burn-out.

Zeg eens eerlijk: hoeveel mensen uit uw onmiddellijke kennissenkring zijn momenteel niet aan het werk omdat ze met deze ziektes kampen? En bij hoeveel mensen denkt u dat het niet lang meer zal duren eer ze bezwijken onder de gevolgen van de ratrace?

“Elk nadeel heb natuurlijk zijn voordeel”, zijn we de zoveelste om één van de beroemdste zinnen van de op witte donderdag overleden Johan Cruijff nog maar eens uit de kast te halen. En het voordeel van al die burn-outs is dat er een heel leger is ontstaan aan coaches die rond het begeleiden van mensen die er het slachtoffer van zijn geworden een lucratieve business hebben kunnen opbouwen.  Het is niet dat we met ons boek de poten van de stoelen willen wegzagen waarop die mensen zitten, maar we zijn er wel van overtuigd dat een proactieve aanpak heel veel mensen het leed van “het niet meer zien zitten” kan besparen.  En dat dit ook voor de overheid en de ondernemingen enorme besparingen kan opleveren. Want laten we wel wezen: uiteindelijk zijn het ook de ondernemers die naast de overheid mee opdraaien voor de enorme kosten van burn-outs. In 2015 heeft absenteïsme in ons land de overheid voor het eerst meer gekost dan de uitgaven voor werkloosheid.

Wij vinden dat dit echt niet langer kan. Dat het tijd is om er iets aan te doen. In ons boek leggen we uit met welk recept dat kan: door leidinggevenden, die in het debat rond burn-outs nog altijd de dans ontspringen en de olifant in de kamer zijn die niet genoemd mag worden, handvatten aan te reiken om mensgericht leiding te geven en zo twee vliegen in één klap te slaan. Zo kunnen ze immers verbondenheid met hun medewerkers koppelen aan daadkracht die tot resultaten leidt. Let wel! We denken niet dat dit recept alleenzaligmakend is en alle problemen kan oplossen. Maar als het voor bedrijven en overheid enkele honderden miljoenen kan besparen, is dat toch al meer dan de moeite.

Dit boek is ook een experiment waarmee we willen aantonen dat uitgeven van boeken anders kan dan uitgevers tot nu toe altijd zijn blijven doen. Maar daarover vertel ik in een volgende blogpost iets meer. Nu draait het om het boek dat we op 13 april tijdens een bescheiden eventje in Gent echt op de wereld zullen loslaten. Benieuwd naar meer info? Neem alvast een kijkje op www.zemakenonskapot.be

 

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Categorieën

Joan De Winne

Joan De Winne

Joan De Winne has been for more than twenty-five years the commanding officer of the Disaster Victim Identification Team of the Belgian Federal Police. He is now retired and founded ‘Vision 4 Dynamics’. A company specialized in evidence based leadership programs. Together with his wife Hilde Clement, a qualified psychotherapist and expert in communication skills, he now works as a trainer/facilitator. Together they are providing troaching sessions to help people in a formal leadership position at any level to close the employee engagement gap.

Persoonlijke links

Bekijk volledig profiel →

Twitter Updates

%d bloggers liken dit: